A Plan Without A Deadline is Just A Wish
วันนี้จะมาพูดถึงการใช้ชีวิตของเรา ชีวิตที่มีการวางแผน วางกรอบเวลา ซึ่งเรายังคงทำมันแบบไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเท่าไหร่
คืองี้... เมื่อสัปดาห์ก่อน พี่สหายโทรมาจากเมกา แล้วคุยเรื่อง เป้าหมาย การวางแผน และ กำหนดเวลา ปกติ... โดยทั่วไปแล้วหลายๆคน มีเป้าหมาย มีแผนการ แต่มักไม่ค่อยกำหนดเวลาเดดไลน์ไว้เท่าไหร่ หรือหนักๆหน่อยมีแต่ความฝัน แต่ไม่มีแผนที่จะไปคว้ามันมาด้วยซ้ำ
พี่สหายอธิบายตามแนวทางจิตวิทยาว่า ลึกๆแล้ว มันเกิดจากการที่ประเทศเรานับถือศาสนาพุทธ ซึ่งเป็นศาสนาที่มีความเชื่อว่า เรามีชาติภพอื่นๆ ประมาณว่า ชาตินี้กูค้นฟ้าคว้าดาวไม่สำเร็จ ไม่ได้เป็น เดอะ สตาร์ กูก็พยายามใหม่ชาติหน้าก็ได้ มันจึงทำให้เราเฉื่อยในระดับจิตไร้สำนึก (พี่สหายยกตัวอย่างอียิปท์อีกที่หนึ่ง ที่เชื่อว่าสามารถกลับมาจากความตาย แล้วปัจจุบันก็ไม่ได้พัฒนาไปไหนเท่าไหร่)
ต่างจากฝรั่ง ที่มันมีความเชื่อเรื่องวันสิ้นโลก โลกจะแตกวันแตกพรุ่งอยู่แล้ว เด๋วตายห่าหมด จะทำอะไรรีบทำ มันจึงใช้ชีวิตแบบมีประสิทธิภาพมากกว่าและ productivity สูงกว่า เพราะมันไม่มีชาติหน้าให้แก้ตัวในจิตไร้สำนึก
อีกอย่างนึงคือ บางทีเราไม่กล้าวางแผน ไม่กล้ากำหนดเดดไลน์ของความฝัน เพราะเรากลัว... กลัวที่จะล้มเหลว กลัวที่จะทำไม่ได้อย่างที่เราตั้งใจ กลัวที่จะผิดพลาด กลัวที่จะทำไม่ได้ตามแผน แล้วคนส่วนใหญ่แก้ปัญหาความกลัวยังไงเล่า ปัดโธ่ ก็จะไปตั้งเป้าหมาย จะกำหนดเดดไลน์มันทำไม! ไม่ต้องตั้งแม่งเลย จะได้ไม่ต้องเจอกับความเจ็บปวด (กูเลยยยย)
อันที่จริง... หากมีแผนการ มีการวางแผน มีกำหนดเวลา เราจะเกิดการเรียนรู้นะ เราทำได้ดีกว่าแผน หรือ แย่กว่าแผน เพราะอะไร เราจะเกิดการเรียนรู้ พอเกิดการเรียนรู้แล้ว นั่นแหละคือจุดที่เป็นการพัฒนาของเรา
"A Plan Without A Deadline is Just A Wish"
