0484 : Diary 25 พ.ย. 2559

จากเมื่อวันที่ 22 พ.ย. 2559 เราเปิด buy AUDCHF ไป 1 นัด วันนี้ TP ละ เย้ ^ ^

แล้วก็เข้า buy ทอง ไป 1 นัดเช่นกัน อันนี้กะเล่นเด้งนะ เดาล้วนๆ คือลองวาง position ทดสอบความรู้สึกของเราและตลาดดู เพราะเราดูว่ามันฉีกจาก MA เยอะเหมือนกันนะ ไม่รู้จะเด้งหรือจะโดนดึงลงมา ฮ่าๆ เราเปิดใน port JPY เหมือนเดิม กะเริ่มปั่นพอร์ตนี้แบบค่อยเป็นค่อยไปอ่ะนะ

0483 : Diary 22 พ.ย. 2559

Port XM ที่ Run EA Ulver ได้โบนัส xm point มานิดหน่อย จัดมาใส่พอร์ตใหม่ เลือกเปิดเป็น JPY ไว้ เด๋วค่อยฝากเงินเข้าไปเพิ่ม อิอิ เปิดเสร็จหวดประเดิมเลย Mark ราคา 1 นัด นัดนี้เล่น TF Day ไปก่อน

0482 : A Plan Without A Deadline is Just A Wish

A Plan Without A Deadline is Just A Wish


วันนี้จะมาพูดถึงการใช้ชีวิตของเรา ชีวิตที่มีการวางแผน วางกรอบเวลา ซึ่งเรายังคงทำมันแบบไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเท่าไหร่


คืองี้... เมื่อสัปดาห์ก่อน พี่สหายโทรมาจากเมกา แล้วคุยเรื่อง เป้าหมาย การวางแผน และ กำหนดเวลา ปกติ... โดยทั่วไปแล้วหลายๆคน มีเป้าหมาย มีแผนการ แต่มักไม่ค่อยกำหนดเวลาเดดไลน์ไว้เท่าไหร่ หรือหนักๆหน่อยมีแต่ความฝัน แต่ไม่มีแผนที่จะไปคว้ามันมาด้วยซ้ำ


พี่สหายอธิบายตามแนวทางจิตวิทยาว่า ลึกๆแล้ว มันเกิดจากการที่ประเทศเรานับถือศาสนาพุทธ ซึ่งเป็นศาสนาที่มีความเชื่อว่า เรามีชาติภพอื่นๆ ประมาณว่า ชาตินี้กูค้นฟ้าคว้าดาวไม่สำเร็จ ไม่ได้เป็น เดอะ สตาร์ กูก็พยายามใหม่ชาติหน้าก็ได้ มันจึงทำให้เราเฉื่อยในระดับจิตไร้สำนึก (พี่สหายยกตัวอย่างอียิปท์อีกที่หนึ่ง ที่เชื่อว่าสามารถกลับมาจากความตาย แล้วปัจจุบันก็ไม่ได้พัฒนาไปไหนเท่าไหร่)


ต่างจากฝรั่ง ที่มันมีความเชื่อเรื่องวันสิ้นโลก โลกจะแตกวันแตกพรุ่งอยู่แล้ว เด๋วตายห่าหมด จะทำอะไรรีบทำ มันจึงใช้ชีวิตแบบมีประสิทธิภาพมากกว่าและ productivity สูงกว่า เพราะมันไม่มีชาติหน้าให้แก้ตัวในจิตไร้สำนึก


อีกอย่างนึงคือ บางทีเราไม่กล้าวางแผน ไม่กล้ากำหนดเดดไลน์ของความฝัน เพราะเรากลัว... กลัวที่จะล้มเหลว กลัวที่จะทำไม่ได้อย่างที่เราตั้งใจ กลัวที่จะผิดพลาด กลัวที่จะทำไม่ได้ตามแผน แล้วคนส่วนใหญ่แก้ปัญหาความกลัวยังไงเล่า ปัดโธ่ ก็จะไปตั้งเป้าหมาย จะกำหนดเดดไลน์มันทำไม! ไม่ต้องตั้งแม่งเลย จะได้ไม่ต้องเจอกับความเจ็บปวด (กูเลยยยย)


อันที่จริง... หากมีแผนการ มีการวางแผน มีกำหนดเวลา เราจะเกิดการเรียนรู้นะ เราทำได้ดีกว่าแผน หรือ แย่กว่าแผน เพราะอะไร เราจะเกิดการเรียนรู้ พอเกิดการเรียนรู้แล้ว นั่นแหละคือจุดที่เป็นการพัฒนาของเรา


"A Plan Without A Deadline is Just A Wish"

0481 : Diary 24 ก.ค. 2559

เสาร์-อาทิตย์ นี้ไม่ได้ไปไหน อยู่กับบ้าน รู้สึกว่าตัวเองใช้เวลาไม่ฟุ่มเฟือยมาก เล่นเกม ดูหนัง อ่านหนังสือนิส่วนน้อยเลย

วันเสาร์ติดเกม Egg คือลองโหลดมาเล่นแล้วก็ติด เป็นเกมทำฟาร์มไก่ไข่ เราก็สนใจ เพราะช่วงปีนี้วิเคราะห์สินเชื่อฟาร์มไก่ไข่ไปหลายเคสอยู่ ก็เลยลองเล่นดูว่าจะเห็นมุมมองอะไรไหม เล่นไปก็ติดเบย เล่นอยู่ครึ่งวัน เห้ยๆๆ ลบดีกว่า

แล้วก็มีเล่น Dragon Ball Xenoverse บ้าง แต่ก็เริ่มเบื่อแล้วแหละ คือแบบเคลียร์โหมด story ไปแล้วก็เริ่มอิ่มตัวแระ พวก skill ที่อยากได้ก็ได้มาเกือบครบแล้ว ก็เลยเบื่อๆมั๊ง รอเล่นภาค 2 ละกัน


สัปดาห์นี้เรื่องเทรดมี update คือ ได้พอร์ต sbito มาแล้ววว ลองใช้คำสั่ง GTC ดูละ รอวันจันทร์ถ้า order ยังอยู่ก็จะแหล่มเลย วาง grid ไว้ล่วงหน้าได้ จะลดเวลา routine ที่เราใช้กับพอร์ตลงได้เยอะเลย


ส่วน model เริ่มลด follow positions ลง เพราะรู้สึกว่าเริ่มเสี่ยงไปละ จริงๆฟีลลิ่งตัวเองรู้สึกโลภๆใน Cash Flow น่ะ ก็เลยเตือนตัวเองสักหน่อยดีกว่า แต่ถ้าจะคิดตรงข้ามตัวเอง ตลาดมันอาจจะไปต่อแรงๆจนทำให้เรารู้สึกตกรถก็ได้เนาะ


ฟีลลิ่งของสภาพร่างกาย รู้สึกปกติดี แต่รู้สึกว่าอ้วนหว่ะ ช่วงนี้เริ่มตระหนักถึงช่วงเวลาเคี้ยวข้าวบ่อยขึ้น พยายามเคี้ยวข้าวให้ละเอียดๆ สัมผัสถึงแต่ละคำๆ แต่ก็ทำไม่ได้ตลอดหรอกนะ มีลืมๆตัวเคี้ยวๆเร็วๆตามความเคยชินอยู่


การนอนหลับ นอนดึกหว่ะ! ภรรยาดูซีรีย์ เราก็เลยทำนั่นทำนี่ไปด้วย สรุปนอนเที่ยงคืนกว่าๆ

0480 : Diary 21 ก.ค. 2559

เวลาร่างกายไม่ปกติ จิตใจมันไปด้วยเลยแฮะ ช่วงนี้กลับมากรดไหลย้อนนิดๆ หลังจากหายไปเป็นปีได้มั๊ง รู้สึกไม่ค่อย ok เลย พาลไปถึงเรื่องเทรด วันนี้เกเรมาก คีย์ออเดอร์ไปแค่พอร์ตเดียว ปล่อยอีก 2 พอร์ตเกียร์ว่างเลย ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนกลัวอะไรสักอย่าง แล้วบอกกับตัวเองว่าไปดูหน้างานละกัน มันเป็นฟีลลิ่งหาข้ออ้างให้ตัวเอง พอระหว่างวันไม่ได้เข้าดูหรอก ทำนั่นทำนี่ จนสี่โมงครึ่ง

กลับมาถึงห้อง ก็ไม่ได้ลุกไปวิ่ง เพราะมันรู้สึกเหนื่อยแล้วก็ง่วง ไม่ค่อย active เท่าไหร่ ก็งีบไปพักนึง แล้วไปกินข้าว คิดนั่นคิดนี่ไป กลับมาก็มานั่ง stress test พอร์ตอีกที ใจก็ยังไม่สงบ จนต้องเขียนความกังวลใจออกมาเป้นข้อๆ อ้อ ปัญหาคือร่างกาย ส่งต่อไปจิตใจ แล้วก็ไปที่การตัดสินใจ ... ช่วงที่ร่างกายและจิตใจไม่พร้อม เราจะชะลอการตัดสินใจออกไปก่อน ทำให้ flow มันหาย แล้วก็เกิดความสับสน คิดมากขึ้นมา

พอรู้ทันตัวเอง มันก็เริ่มยอมรับได้ แต่มันก็ยังไม่หายหรอกนะ เราก็อยู่กับมันไปก่อน แต่เรารู้แล้วว่าเราเจอกับอะไร