0137 : บันทึกความสุข 4 พ.ย. 2556

บันทึกความสุข 4 พ.ย. 2556

วันนี้วิ่งช่วงเย็นได้ 45 นาที จริงๆวิ่งได้ 30 นาทีก็มืดแล้ว แต่ก็ยังพยายามวิ่งต่อไปอีกหน่อย ลองดูกะมันสักตั้ง ก็ได้มาอีก 15 นาที ช่วงบ่ายๆเข้าไปอ่าน status พี่ต้น พี่แกวิ่งได้ 2,000 กม แระ โอ้โห สุดยอดมาก จะว่าไปที่หันมาวิ่งออกกำลังกายก็น่าจะเห็น status fb หรือ tweet  ของพี่ต้นผ่านๆ เรื่องการวิ่ง รวมถึงหมอหมี ที่เล่นแคมเปญวิ่งปีละ 500 km ละมั๊ง เราก็เลยหันมาวิ่งดูซ฿่งปกติเราเกลียดการวิ่งมาก เป็นกีฬาที่เราเกลียดที่สุดเลย ตอนประถม มัธยม แม่งวิ่งกีทีกูก็ได้ที่โหล่ ซึ่งจริงๆผมไม่ได้วิ่งช้านะครับ แต่เป็นเพราะผมกลัวเหนื่อย พอวิ่งไปๆ 20 เมตรแรกจะนำลิ่วเลย ระยะถัดๆไปเสียงในใจจะดังขึ้นมาแระ แม่งเมื่อยหว่ะ ปวดขาแล้ว เหนื่อยแ้ล้ว ซี่โครงตรูบานแล้ว แล้วร่างกายมันก็จะลดความเร็วลง วิ่ง 100 เมตรแม่งยังเหนื่อย ยังขี้เกียจวิ่งเลย เพราะเหตุนี้เล่นกีฬาต่างๆเช่น ฟุตบอล บาส ในสนามซ้อม ตอนเตะกันเล่นๆแม่งเหมือนเราจะเก่งมาก เลี้ยงหลบชาวบ้านฟุบฟับๆ แต่มันก็แค่นั้น shot ถัดมาแม่งยืนหอบ รอชาร์จพลังใหม่ อันนี่มันคือข้อจำกัด ข้อด้อยของผมที่จิตใจผมมันสร้างขึ้น

พอมาลองวิ่งดูก็ถือเป็นการฝึกจิตใจให้เข้มแข็งขึ้นไปในตัวครับ “ไปไกลอีกนิดน่า เรายังไปได้ต่อนี่หว่า เหนื่อยจริงเหรอ ลองเค้นแรงที่มีออกมาให้มากกว่านี่สิ ฯลฯ” เสียงในใจมันจะเปลี่ยนไปครับ

ผมเคย post status ประมาณว่า “บางทีเราการที่เราไปไหนไม่ได้ไกล ไม่ใช่เพราะเราเดินไม่ไหว แต่เพราะเรากลัวเหนื่อย กลัวเจ็บต่างหาก”   บางทีมันก็อยู่ที่ใจจริงๆ เพียงแต่นิสัยเราไม่ค่อย focus เท่าไหร่ เหยาะๆแหยะๆ พอมาวิ่งก็เหมือนจะได้เจอบทเรียนนี้เข้า

แต่พูดไปเรื่องวิ่งนี่เราก็อ่อนถึงอ่อนมาก แต่ก็สุขใจที่เราได้เริ่มเสียที ได้หัดเอาชนะอคติของตัวเอง ซึ่งมันเกี่ยวพันมาจากตอนเด็กๆ อ่อ อีกเรื่องนึง ตอนเด็กๆจนโต แม่ง ผมไม่กินหมูสับเลยตั้งแต่ตอน ป.1 คือตอนนั้นอาหารกลางวันโรงเรียนแบบโรงเรียนจัดให้ มันมีก๋วยเตี๋ยวหมูสับ แม่งเย็นๆชืดๆ คาวๆ หมูสับก็สับไม่ละเอียด มันๆ เคี้ยวไปแล้วแทบอ้วก วิ่งเอาไปคายลงถังขยะ มื้อนั้นไม่กินข้าวเลย จากนั้นมาแม่งผมไปซื้อกินกับพวก ป.3 ขึ้นไป (ป.3 ขึ้นไปซื้อขายกินเองตามร้านในโรงอาหาร แต่ ป.1 แล้วแต่เลือกมั๊ง จำไม่ได้แระ) มันฝังใจมาก   สำหรับผมไอ่หมูสับนี่แม่งเป็นสิ่งที่ขยะแขยงระดับสัตว์เลื้อยคลานเลยทีเดียว จนมากินก๋วยเตี๋ยวร้านนึงกับแฟนก็เลยลองกินดู แฟนก็บอก นี่ไงไม่เห็นมีมันเลย ลองดูสิ ก็เลยลอง เออ มันก็อร่อยดี ไม่คาวด้วย เฮ้อ คลายปมชีวิตไปอีก 1 เรื่อง…

อ้าว พูดถึงความสุข แม่งออกทะเล ความสุขแรกคืออะไรวะนั่น เอาเป็นว่าได้วิ่งก็แล้วกัน

ความสุขที่ 2 ผมกินหมูสับได้แระ

ความสุขที่ 3 อะไรดีหว่า เอาเป็นเรื่องเทรดก็แล้วกัน position เมื่อวันศุกร์ที่ยิงตามอารมณ์แบบหุนหันพลันแล่น(อันที่จริงก็มีแผนอยู่นะ แต่มันรู้สึกเสี่ยงๆไงก็ไม่รู้) วันนี้ราคาทองก็วิ่งขึ้นมา ก็เลยขอปิดเอากระสุนคืนมาก่อน ไว้ค่อยตั้งต้นใหม่ เหมือนจะพลาดไป ก็เลยปิดขอโอกาสแก้ตัว ยังดีที่เอากระสุนคืนมาได้ แหะๆ คราวหลังจะทำตามคำแนะนำโค้ช คือประมาณว่า วางแผนมาก่อนเลย อย่าไปแอ็คชั่นตามราคา เราต้องวางแผนไว้ ไปทางไหนเราก็ตองมีแผนรองรับตลอด

0136 : บันทึกความสุข 3 พ.ย. 2556

บันทึกความสุข 3 พ.ย. 2556

ความสุขแรกคือ ตื่นเช้า แต่ลุกจากที่นอนสายหน่อย นั่งเล่น net อ่านหนังสือ สบายหัวใจจริิงๆ ชีวิตที่ไม่เร่งรีบ มันทำให้เราผ่อนคลายโดยอัตโนมัติ อ่อ มี sit-up อีกนิดหน่อย บริหารหน้าท้อง เพื่อพยุงหลังครับ ช่วงนี้เริ่มจับปวดๆหลังขึ้นมาอีกแล้ว น่าจะเกิดจากการนั่งทำงาน ขับรถ เลยทำให้ปวดๆแปล๊บๆ ต้องพยายามอนุบาลหลังของเราต่อไป   สายๆก็ออกมานั่งเล่นเกมที่ชิงช้า ปล่อยตัวตามสบาย แม้จะอากาศไม่เย็นเท่าทางเหนือ แต่ก็เย็นสบายใช้ได้เลย สุขใจจริงจริ๊ง

ความสุขเรื่องต่อมาก็คือ ได้กินโอวัลตินเย็นร้านประจำ ซึ่งปกติจะมาซื้อกินกะแฟนบ่อยๆ (แต่ร้านดันไม่ค่อยจะเปิดด้วยอ่ะสิ) วันนี้ผ่านไปเห็นร้านเปิดพอดี ก็เลยแวะซื้อ ร้านนี้เค้าใส่อะไรเข้มข้นมาก (บางที็ก็คิดว่ามากเกินไป) น้มขนสองสามช้อน โอวัลตินพูนๆสามช้อน น้ำตาล นมสดอีก โอ้ว จนหลังๆมานี่ต้องสั่งแบบหวานน้อย ถ้าปกติมันจะหวานมาก ถ้าสั่งหวานน้อยจะได้หวานธรรมดา เหอๆ แก้วละ 20 บาทเอง ถูกแท๊ ไม่ต้องใส่ถุงกระดาษให้ยุ่งยาก

เรื่องถัดมาก็คือ ช่วงหัวค่ำพี่เชษฐ์โทรมาเตือนเรื่อง การชุมนุมของ ปชป ที่ต่อต้าน พรบ นิรโทษกรรม สุดซอย ซึ่งฟังรายละเอียดแล้วก็รู้สึกว่า… ประเทศไทยนั้น มีหลายกลุ่มที่ต่างก็เดิมเกมของตัวเองเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจ ความรักชาติจริงๆอาจจะไม่มีเลยด้วยซ้ำไปนะครับ เหล่าประชาชนต่างก็เหมือนหมากบนกระดานของพวกเค้าเหล่านั้น หากออกไปชุมนุมเกิดอะไรขึ้น ความเสี่ยงย่อมเกิดกับตัวเราเอง (ไม่มีใครมาดูดำดูดีแน่ๆ)

พี่เชษฐ์บอกโทรมาเตือน 2 เรื่อง เพราะเห็นเรามีหุ้นอยู่ในพอร์ต กะ เรื่องชุมนุม เพราะครั้งนี้เค้าเอาจริง และอาจจะเจ็บจริง เป็นห่วงความปลอดภัย

ในชีวิตเราไม่ค่อยมีคนห่วงใยแบบนี้เท่าไหร่ (หรือมีแต่เราอาจจะไม่รู้) แต่พี่แกโทรหาตลอด ไม่ว่าจะเรื่องแข่ง Trade ของ LiteForex ที่เราปิด position ออกก่อนแข่งจบ หรือบางทีเห็นทวิตเกรียนๆของเราก็โทรมาถามไถ่ เครียด รั่วอะไรไหม 555 ก็ขอบคุณในความห่วงใยมากๆครับ

0135 : บันทึกความสุข 2 พ.ย. 2556

บันทึกความสุข 2 พ.ย. 2556

วันนี้วันเสาร์ ได้ตื่นสาย แต่ไม่ได้สายจนตะวันโด่งอยู่กลางหัวนะ สายแบบที่นอนอิ่มเต็มที่ (แต่ช่วงบ่ายๆก็ง่วงอยู่ดี 555) นี่ไงความสุขที่บอกไว้เมื่อวาน นอนเท่าที่อยากนอน ไม่ต้องมีเสียงนาฬิกาปลุกมารบกวนจิตใจ

ตอนบ่ายล้างรถเสร็จก็มาเล่น Poker ใน Zynga เล่น stake 2/4 Buy In ไป 800$ รอบแรกหมดมือ เข้าไปอีกรอบ ได้กลับมา 3,200$ สุขใจ…ได้ทุนคืนและได้กำไร  รอบที่หมดมือมาจากการที่เราได้ไพ่ดี แล้วมั่นใจ ก็ bet ล่อเค้า พอตาใบสุดท้ายมาเค้า bet เราให้ all-in เราก็เอาวะ ลองดู (ส่วนใหญ่เราจะเสียเพราะอยากรู้อยากเห็นอ่ะ 555) หงายไพ่มาก็เงิบ จนตั้งสติใหม่เอาวะลองอีกรอบ คราวนี้โฟกัสมากขึ้น เล่นเอาจนคู่แข่งหมดหน้าตัก จนคนใหม่เข้ามา เห้ย มันเก่งหว่ะ เงินตอนนั้น 4,000 กว่า $ พอเหลือ 3,200$ เง้อ ถอยดีกว่า $“สิบปีล้างแค้นไม่สาย แต่กาลนี้ข้าขอรักษา chip ของข้าไว้ก่อน”

ก็ได้บทเรียนเรื่อง over confident มา ได้ไพ่ดีๆ มันทำให้เราเจ็บหนักกว่าได้ไพ่ห่วยๆอีก

ตกเย็นมาส่งแฟนซื้อของเราก็รอใน SE-ED ได้หนังสือ fund flow ของ อ.วิศิษฐ์ฯ เล่ม 2 มาแระ แล้วก็ลองสั่งหนังสือ วิธีเก็งกำไรค่าเงินโลก ของ อ.กมล กมลตระกูล ดู ปรากฏว่าสั่งได้แฮะ ก็เลยสั่งไว้ ราคาถูกด้วยนะ 165 บาทเองอ่ะ สามารถมารับหนังสือได้ในวันถัดไป

0134 : บันทึกความสุข 1 พ.ย. 2556

บันทึกความสุข 1 พ.ย. 2556

วันนี้วันศุกร์ สำหรับมนุษย์เงินเดือนที่ทำงาน 5 วัน (แต่บางคนก็ทำงานวันเสาร์ด้วยนะ) มีอะไรสุขไปกว่าวันเงินเดือนออกและวันศุกร์อีกรึเปล่าวะ แต่สำหรับมุนษย์เงินเดือนที่เทรด part time ไปด้วยก็คงเหงาๆหน่อย พรุ่งนี้ก็ตลาดปิดซะแล้ว แหม่ อยากให้เปิดทุกวัน อยากอยู่กับ volatility มี volatility แล้วได้ตังค์อ่ะ แหะๆ

เอ๊า เข้าเรื่องวันศุกร์ ความสุขคือ เพราะมันเป็นวันศูกร์ไง แค่คิดว่าพรุ่งนี้จะนอนตื่นแบบตื่นตามธรรมชาติไม่พึ่งพานาฬิกาปลุกให้รำคาญใจก็สุขแล้ว

เคยดูรายการของคุณดู๋ สัญญาฯ ที่ไปเยี่ยมถ้ำของคุณวิกรม แห่ง อมตะฯ คุณวิกรมพูดอยู่ประโยคนึง บอกประมาณว่า “ใช้ชีวิตตามที่ร่างกายบอก หิวก็กิน ง่วงก็นอน ไม่ต้องดูเวลา ว่าเที่ยงต้องกินข้าว หรือ เข้านอนกี่โมง” ไอ่เราก็ เอ้อ มันก็ใช่นะ ดีเหมือนกัน ไม่ต้องยึดติดกับเวลา (เรื่องยึดติดกับเวลานี่ทำเราทุกข์ได้เหมือนกัน ท่านพุทธทาสยังบอกเลยว่าอย่าไปยึดติด แม้กระทั่งกับเวลา ยึดไว้แล้วใจมันจะร้อน ดูง่ายๆก็เวลาเรารีบๆ ใจร้อนเป็นไฟ อะไรก็ไม่ไวเท่าใจเรา ช้าไม่ได้ดั่งใจไปเสียหมด)  แม้เราจะทำแบบคุณวิกรมฯ ไม่ได้ในทุกๆวัน แต่ก็อยากปล่อยใจให้มันอิสระในวันหยุดสุดสัปดาห์เหมือนกัน

ต่อมาคือไปกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำน้ำจุกจิก(ขลุกขิลกนั่นแหละ) เจ้าประจำ สั่งปลาเส้นมากินเปล่าๆอีก 1 จาน ฟินเว่อร์ (ใช้ภาษาวัยรุ่นซะหน่อย)

เรื่องต่อมาคือ หาแลกเงินสินสอดได้แระ ได้แบงค์พันใหม่มาไว้ใช้เป็นสินสอด และแบงค์ร้อยใหม่มาไว้ทำบุญพระ ที่ขาดอยู่ก็แบงค์ 50 ที่จะเอามาใส่ซองฝ่าด่านประตูเงินประตูทอง (ตอนนี้นับคนจะมากั้นประตูได้ราวๆ 10 ด่านละมั๊ง ไม่รู้จะมากั้นอะไรตรูนักหนา 555) แบงค์ใหม่เอี่ยมนี่เพิ่งรู้ว่าหาแลกยากพอควรนะ ไม่รู้ว่าเค้าไม่ดูให้แล้วบอกไม่มีเลยหรือเปล่า เพราะตอนทำงานอยู่ BBL จำได้ว่าแบงค์ใหม่มาบ่อยมาก มีตลอดจนต้องถามลูกค้าว่า เอาแบงค์ใหม่ได้ไหมครับ และลูกค้าจะบอกว่าขอเก่าได้ไหม แบงค์ใหม่นับยาก มันติดกัน กลัวทอนตังค์เกิน

0133 : Trade Journal 3 พ.ย. 2556

Trade Journal 3 พ.ย. 2556

เขียนย้อนหลัง

คืนวันศุกร์เข้า short ทองที่ 1315 ไป เนื่องจากมองว่ากราฟ 1H มันลงไปแล้วมันไม่ลงต่อ เลยมองว่ามันน่าจะไม่ลงแล้วก็เลยเข้า Long ไป แต่อันที่จริงก็ทำไม่ถูกเท่าไหร่ เพราะตลาดมันยังไม่เฉลยว่าหมด down trend หรือยัง...

ถือว่าเป็นการ Bet เลยแหละ - -”

ที่มองก็คือ มี position คุมเหวเล็กๆ อยู่ที่ 1305 แต่เป็น กระสุนทีม ถ้าเรา Bet Buy ไปตรงนี้ จะเกิด gap loss ระหว่างดอยเล็กกะเหวเล็ก -10$  อย่างเลวร้ายที่สุดมันก็จะหลุดฝั่งใดฝั่งนึง แต่ที่แย่คือถ้ามันหลุดฝั่งกระสุนทีม(หลุดฝั่ง short) แล้วลงไปไม่ถึง 1262 กระสุนส่วนตัวก็จะติดหมด กินแกลบกันไป แต่ถ้าหลุดฝั่ง long มันไม่มีปัญหา

ตอนที่คิดยิงนัด 3 ความรู้สึกคือ ถ้ายิงไปนี่กูได้เปรียบมึงนะ ถ้ามึงลงกูก็หลุด ถ้ามึงขึ้นกูก็ได้ แต่จะกล้าลงป่ะล่ะ ไม่ลงก็ขึ้นมาซะดีๆ เหมือนเป็นอารมณ์อยากชนะ และมี ego ว่าชนะแน่ๆ ฝั่งใดฝั่งนึง เราต้อง win...

สุดท้ายแม่งจะโดนตลาดลงโทษรึเปล่าวะ T T


แต่ตลาดก็ลงไม่ถึง 1305 แฮะ มันลงไปเฉียดๆแล้วก็ดันเด้งขึ้นมาปิดตลาดอยู่แถวๆ 1314 แม่ม ทำให้ลุ้นอีก
ส่วนกราฟ day พอมาดู เออ มันทำไหล่ขวาแบบที่เรามองนี่หว่า เพียงแต่ตอนที่คุยกะพี่นะ buddy เรามองว่ามันจะขึ้น ซึ่งมันก็ขึ้นแต่ไปไม่รอด เลยกลับลงมา สัปดาห์หน้ามันจะทำไหล่ขวาให้เสร็จไหมหว่า ถ้าทำไหล่ขวาต่อ แล้ว Long ตรูล่ะ เง้อๆ

เอาละพูดมานี่ก็ชักเสียวๆ เหอๆ

มันเกี่ยวเนื่องจากการที่ตอนที่ price วิ่งเข้าไปใกล้ๆไม้ดอย 1369 แต่ไม่ทะลุดอยเดิม ตอนมันย่อลงมา เราไม่ได้คัทฯ เอากระสุนคืนด้วยนั่นแหละ พลาดง่ายๆจริงๆ ถ้าคัทฯออกทัน cash flow ก็เหลือกระสุนก็ได้คืน เง้อๆๆ


ส่วนมุมมองสัปดาห์หน้าคงมองว่ามันจะลงต่อ เป้ากว้างๆคงลงไปแตะ 1278 ได้ละมั๊ง (ไม่หลุดกระสุนส่วนตัว 1262 อ่ะ)